Waarom vrouwen zichzelf vergeten

Ik hoor het mijn klanten regelmatig zeggen: ze staan niet op de eerste plek op hun prioriteitenlijstje. Wat? Hoe kan dat nou? Hoe kun je jezelf niet het belangrijkste vinden? Sommige mensen hebben daar totaal geen moeite mee. Ken je ze? Die mensen die zichzelf geweldig vinden en dat ook duidelijk laten merken. Ik moet toegeven: daar ben ik soms bijna jaloers op. Bijna. Want er zit een verschil tussen egocentrisch en egoïstisch gedrag.

Wat is dat toch met ons vrouwen, dat we onszelf kleiner maken en daardoor niet op de eerste plek staan? Zo had ik een klant die, toen ik haar vroeg op welke plek zij stond op haar prioriteitenlijst, begon te huilen. Ze stond er niet eens op. Niet op de eerste plek. Niet op de laatste. Helemaal niet. Een bittere eyeopener, kan ik je vertellen.

1. Angst voor afwijzing

‘Ik ben bang om afgewezen te worden en daarom werk ik my butt off’, vertelde een klant mij. Een afwijzing in het verleden kan ervoor zorgen dat je die pijn niet opnieuw wilt ervaren. Dus doe je er alles aan om dat te voorkomen. Je werkt je het apelazerus om te bewijzen dat je het kunt. Kijk dan, ik werk hard! Zie je wel dat ik het kan?

De behoefte aan acceptatie is groot. Het gekke is: hoe harder je werkt, hoe groter de kans op uitval. Eerst voel je je gewoon niet lekker meer in je vel. Daarna word je moe, ga je slechter presteren en word je minder goed beoordeeld. Je snapt hoe de neerwaartse spiraal werkt. In het ergste geval eindigt die in oververmoeidheid of een burn-out.

2. Aardig gevonden willen worden

Ik vraag me af of de meiden die nu geboren worden anders worden opgevoed dan vroeger. We moeten af van stereotypen als ‘het lieve meisje’ en ‘de stoere jongen’. Veel vrouwen die ik spreek hechten veel waarde aan wat anderen van hen vinden. Dat gaat over uiterlijk, maar misschien nog wel meer over hun innerlijk. Hoe fijn zou het zijn als je gewoon mag zijn wie je bent, ongeacht wat een ander daarvan vindt? Want wie jij bent, dát is wat je te brengen hebt in deze wereld.

Brené Brown:
“Talk to yourself like you would to someone you love.”

3. Gebrek aan zelfcompassie

Angst voor afwijzing en aardig gevonden willen worden komen vaak samen in een gebrek aan zelfcompassie. Wanneer ik mijn klanten vraag of ze van zichzelf houden, valt er meestal eerst een stilte. Als er een antwoord komt, is het vaak stamelend, twijfelend of verbaasd — alsof het een vreemde vraag is. Soms is het antwoord ronduit: nee.Veel vrouwen zijn zich bewust van dat gebrek aan mildheid voor zichzelf. Ze zijn streng. Ze leggen de lat hoog. Heel hoog. En wie zo streng is voor zichzelf, zet zichzelf niet op de eerste plek. Ik las ooit de volgende tekst, die wat mij betreft de kern raakt van bovenstaande drie punten:

“If I could give my daughter three things, it would be the confidence to always know her self-worth, the strength to chase her dreams, and the ability to know how deeply loved she is.”

Zo simpel zou het leven moeten zijn. Dat is een verantwoordelijkheid voor ouders, opvoeders en iedereen die onze vrouwen omringt.
Ik doe mee. Jij ook?