Het beste advies ooit

Zij was mijn Marisa Peer avant la lettre, omdat ze altijd zei dat ik mooi was. Het was één van haar mantra’s die ze tot aan het einde bleef herhalen. Niet alleen tegen mij, maar ook tegen andere vrouwen. Het grappige is dat ik mij als jonge vrouw niet altijd mooi vond. Ik keek in de spiegel en ging op zoek naar de dingen die mooi waren.

Hoe meer ik zocht, hoe meer ik ontdekte. En hoe meer ik ervaarde dat ik goed was zoals ik was. Dat ik goed ben zoals ik ben. Dat ik genoeg ben.

Toen ik later meer van Marisa Peer ging lezen en bekijken, was het alsof ik mijn moeder hoorde praten. You are enough.

Het beste advies — of eigenlijk de beste mantra — die mijn moeder mij meegaf, was om onafhankelijk te zijn. Je eigen broek ophouden. Ik heb aan den lijve ondervonden wat dat betekende toen mijn ouders gingen scheiden. Ik was zeventien.
Mijn moeder was drieënveertig. Ik zag een vrouw die niet alleen haar man verloor, maar ook haar positie. Een baan met een goed inkomen. Ik zag óók een vrouw die bleef vechten voor zichzelf en haar kinderen. Ze verloor nooit haar trots en haar gevoel voor eigenwaarde. We hadden minder inkomen, maar waren gelukkiger dan ooit. We hadden elkaar. We geloofden in elkaar. En de liefde werd alleen maar groter.

Liesbeth Woertman:
“Zelfwaardering ontstaat niet door perfectie, maar door mildheid naar jezelf.”

De vrouwen die ik tegenkom in mijn praktijk, vinden zichzelf vaak niet mooi. Ze zijn de zelfliefde kwijt of hebben die misschien nooit gekend. Ik houd ze een spiegel voor. Samen gaan we op zoek naar wat mooi is.

Net zoals ik dat als jonge vrouw deed. Op zoek naar de dingen die mijn moeder mooi vond aan mij.

Lees meer in mijn boek Hoezo, Teveel Vrouw? ♀ Leiderschap is een keuze!